پنجره نماها در نرم افزار اویتو

نماها یا همون ویوپورت ها

پنجره اصلی اویتو شامل 4 تا نما هست. که همونطوری که در تصویر میبینید به صورت یک شبکه 2 در2 نشون داده میشه. هر نما به ما یک صحنه و منظره سه بعدی از شکل رو نشون میده منتها در زوایای مختلف. عنوانی که در بالا و سمت چپ و همچنین یک محور سه پایه که درپایین و سمت چپ هرنما مشاهده می کنید، جهت نمای فعلی رو نشون میده، یعنی، جهت دوربین مجازی.

جهت یابی

از ماوس خودتون برای هدایت درون یک نما و حرکت دوربین مجازی به اطراف استفاده کنید:

  • کلیک چپ ماوس خودتون رو نگه دارید و بعد ماوس رو برای چرخش دوربین مجازی در مرکز مدار فعلی، که به صورت پیشفرض، مرکز جعبه شبیه سازی است، بکشید و حرکت بدین.
  • کلیک راست ماوس خودتون رو نگه دارید وبعد در راستای بالا و پایین و یا چپ و راست ماوس رو روی صفحه پروژه جاری، حرکت بدین تا موازی با دوربین مجازی حرکت کنه. میتونید همین کار رو با دکمه میانی ماوس هم انجام بدید.
  • از دکمه لغزنده ماوس برای زوم کردن و یا از زوم خارج شدن شکل استفاده کنید.
  • روی یک ذره یا یک شی در محیط دابل کلیک کنید تا یک مرکز چرخش جدید ایجاد کنید. (برای مثال، در شکل برای 4 نما نمایش داده شده) در این حالت دوربین به دور این مرکز جدید خواهد چرخید.
  • در یک ناحیه خالی از صفحه دابل کلیک کنید تا مرکز چرخش در مرکز شی فعال قرار بگیره (معمولا در مرکز جعبه شبیه سازی) (در شکل مشخص شده)

به صورت پیش فرض محور Z در جهت بالا یا عمود در نظر گرفته میشه، و اویتو این اطمینان رو میده که اون همیشه هر زمان که شما دوربین رو می چرخونید یا حرکت میدید به سمت بالا اشاره می کنه.البته این  بستگی به مجموعه و ستاپ شبیه سازی شما داره که ممکنه این حالت مناسب نباشه. در این مواقع شما می تونید محور X یا Y رو به عنوان محور عمودی در تنظیمات محاوره ای برنامه تعریف کنید.

نوار ابزار نما (viewport toolbar)

یا

نوار ابزار مخصوص نما، در زیر پنجره نماها قرار داده شده و شامل دکمه هایی هست  تا صریحاً حالت های مختلف ورودی هدایت صفحه رو فعال کنه. دکمه مربوط به فعال کردن نمای ماکزیمم (Maximize Active Viewport – نشانگر ماوس رو روی آیکون قرار بدین این عبارت نمایش داده میشه)، نمایی رو که شما انتخاب کردید رو بزرگ میکنه به طوری که کل صفحه پنجره اصلی رو پوشش میده. اگر هم خواستید که دوباره به حالت اولیه برگرده دوباره روی آیکون مربوطه کلیک کنید. دقت کنید که نمای فعال با یک کادر زرد رنگ اطراف اون مشخص میشه. پس در ابتدا روی نمای مورد نظرتون کلیک کنید تا فعال بشه و بعد روی آیکون بزرگ کردن نما کلیک کنید.

دکمه Zoom Scene Extents  یا سطح زوم رو تنظیم می کنه و دوربین مشاهده رو دوباره جابجا می کنه تا صحنه کاملاً قابل مشاهده بشه.

منوی نما (viewport menu)

همون طوری که درابتدا گفتیم هر نما در اویتو دارای یک عنوانی در گوشه بالا سمت چپ داره، برای مثال، PerspectiveTop و … . کافیه که روی این عنوان ها کلیک کنید تا منوی حاوی محتویات اون باز بشه، مثل شکل، منو به شما اجازه میده که بین انواع نمای استاندارد جا به جا بشید.

Adjust View یک کادر محاوره ای رو باز میکنه که به شما اجازه میده که موقعیت نما و جهت دوربین مجازی روبه صورت عددی وارد کنید. تابع Create Camera یک شی دوربین رو در  صحنه سه بعدی ایجاد میکنه. دوربین به ویوپورت (نما) متصل میشه، و با حرکت دادن شی دوربین به طور خودکار نمای ویوپورتها رو مطابق اون به روز میکنه. حتی ممکنه دوربین رو برای ایجاد فیلم هایی با حرکت دوربین، حرکت بده. ایجاد کردن شی دوربین برای ثابت و فیکس نگه داشتن نمای ویوپورت جاری و حفاظت از اون در برابر تغییرات عمدی و خودکار مفید هست. برای مثال تطبیق خودکاری که توسط اویتو وقتی که یک مجموعه داده شبیه سازی جدید رو لود میکنید، انجام میشه.

گزینه Preview Mode که در شکل و در این ورژن Render preview نمایش داده شده، یک فریم رو فعال میکنه، که ناحیه ای رو که تصویر خروجی نهایی مشاهده خواهد شد رو نشون میده. نسبت ابعاد فریم خروجی می تونه در پنل Render Settings با تغییر عرض و ارتفاع عکس و فیلم خروجی منطبق بشه. وقتی Preview Mode برای یک نما فعال باشه، هر چیزی (شامل پس زمینه و لایه ها و پوشش ها) مانند تصویر خروجی نهایی ارائه میشه.

مطلب بعدی:
خصوصیات ذره (Particle properties)

ثبت نام در سایت

ارسال جدیدترین مقالات به ایمیل شما

متشکریم از ثبت نام شما

متاسفانه ثبت نام انجام نشد

مطالب مرتبط

پاسخی بگذارید

ثبت نام در سایت

ارسال جدیدترین مقالات به ایمیل شما

متشکریم از ثبت نام شما

متاسفانه ثبت نام انجام نشد