خصوصیات ذره در نرم افزار اویتو

معرفی

خصوصیات ذره مقادیر داده های مرتبط شده با هر ذره هستش و یک نقش مرکزی در اویتو بازی می کنن. برای مثال، موقعیت، نوع، یا بردار سرعت ذره، همه خصوصیات ذره هستن که اویتو مدیریت میشن. خصوصیات می تونن از فایل شبیه سازی وارد شده خونده بشن، یا مقدارشون می تونن در اویتو با یک اصلاح کننده (مودیفایر) محاسبه بشه. اصلاح کننده ها در بخش اصلاح (modification pipeline) می تونن به خصوصیات موجود، تغییر آنها، یا اختصاص دادن خصوصات جدید به ذرات، دسترسی داشته باشن. برای مثال، اصلاح کننده آنالیز مختصات تعداد همسایه های ذره رو محاسبه میکنه و اون رو در یک خصوصیت جدید ذره با نام Coordination number ذخیره میکنه. متعاقب اون، اصلاح کننده ها در پاپ لاین، برای مثال یک اصلاح کنند کد رنگ، می تونه به این خصوصیت دسترسی پیدا کنه؛ یا شما می تونید مقادیر محاسبه شده رو به یک فایل خروجی بفرستید.

از نظر داخلی، هر خصوصیت ذره به صورت یک آرایه داده که شامل یک ثبت به ازای هر ذره است، ذخیره میشه. خصوصیات می تونن اعداد قابل اندازه گیری یا کمیت های پیچیده تر مثل بردارها و تانسورها باشن. خصوصیت موقعیت ذره، برای مثال، یک بردار با سه مولفه برای هر ذره رو ذخیره میکنه. مولفه های برداری تکی (انفرادی) به Position.X، Position.Y و Position.Z در رابط کاربری اویتو ارجاع داده میشن.

خصوصیات استاندارد

علاوه براین، میشه دو نوع خصوصیت ذره رو هم تشخیص داد: خصوصیات استاندارد و خصوصیات تعریف شده از طرف کاربر. خصوصیات استاندارد یک نام، نوع داده و یک معنی خاص از پیش تعریف شده در اویتو دارن. برای مثال، خصوصیت استاندارد موقعیت، توسط برنامه برای ذخیره مختصات ذرات استفاده میشه و خصوصیت رنگ (Color)، رنگ نمایش ذرات رو ذخیره میکنه. در مقابل، خصوصیات تعریف شده توسط کاربر، به سادگی شامل کمیت ها و مقادیر دلخواه به ازای هر ذره هستش (مثل همون چیزی که از فایل شبیه سازی خونده می شه). این داده ها توسط اویتو در یک مسر جدید تفسیر نمیشن. با این حال، برای مثال میتونه درون برنامه با انتخاب ذرات، رنگ ذرات یا اجرای محاسبات دیگه استفاده بشه.

همونطوری که در بالا توضیح داده شد، خصوصیات استاندارد معلوم معنی خاصی دارن و کنترل میکنن که اویتو چه جوری ذرات رو نمایش بده. جدول زیر برخی از خصوصیات استاندارد مهم و تابع هاشون رو لیست کرده:

اصلاح کننده خصوصیت محاسبه کنترل کاملی رو روی مقادیر این خصوصیات به شما میده.

ورودی و خروجی

بیشترین فرمت های فایلی که با کدهای شبیه سازی استفاده میشه یک تعداد دلخواه از خصوصیت به ازای هر ذره رو پشتیبانی میکنه، که در ستون های فایل منفرد نگهداری میشن. وقتی چنین فایل در اویتو بارگذاری میشه، ستون های فایل باید به خصوصیات ذرات ذاخلی اویتو ترسیم بشن. بیشتر این موارد به صورت خودکار بر پایه متاداده های (ابَر داده) یافت شده در سربرگ فایل ها اتفاق میافته.

فایل ها با فرمت XYZ یک استثناء هستند چون هیچ متادیتایی ندارن که بتوند به OVITO در تفسیر ستون های پرونده کمک کنن. وقتی چنین فایلی باز میشه، برنامه یک کادر محاوره ای رو نمایش میده که به ما اجازه میده که نقشه نمایش ستون های فایل برای خصوصیات ذرات رو مشخص کنیم. یک مرحله مشابه وقتی داده ذره رو به یک فایل می خوایم صادر کنیم لازم (خروجی بگیریم) هست: از شما سوال میشه که خصوصیت ذره ای رو که میخواین خروجی بگیرین و در کدام مرتبه و ترتیب مشخص کنید.

 

 مطلب بعدی:
ردیف اصلاح (Modification pipeline)

ثبت نام در سایت

ارسال جدیدترین مقالات به ایمیل شما

متشکریم از ثبت نام شما

متاسفانه ثبت نام انجام نشد

مطالب مرتبط

پاسخی بگذارید

ثبت نام در سایت

ارسال جدیدترین مقالات به ایمیل شما

متشکریم از ثبت نام شما

متاسفانه ثبت نام انجام نشد