فضا چیست؟

قسمت اول

از منظر زمینی، فضای بیرونی یک ناحیه است که حدود 100 کیلومتر (60 مایل) بالای سیاره رخ می دهد، جایی که هیچ هوای قابل ملاحظه ای برای تنفس یا پراکنده شدن نور وجود نداره. در این ناحیه، آبی به رنگ مشکی تبدیل می شه، زیرا فراوانی مولکول های اکسیژن به اندازه کافی نیست که آسمان را آبی کنه. علاوه بر این، فضا خلاء است، به این معنی که صدا نمی تونه منتقل بشه، زیرا مولکول ها به اندازه کافی نزدیک نیستند تا صدا رو بین آنها انتقال بدن. البته این به این معنی نیست که فضا خالی باشه. گاز، گرد و غبار و قطعه های مواد دیگر در اطراف مناطق “خالی” جهان قرار می گیرند، در حالی که مناطق شلوغ می تونند سیارات، ستاره ها و کهکشان ها را بسازند.

هیچکس دقیقا نمی دونه که فضا چقدر بزرگه. مشکل به این خاطره که چیزی که ما می بینیم همانی است که آشکارسازها نمایش می دن. ما فاصله های طولانی در فضا را بر اساس سال های نوری اندازه گیری می کنیم که نشان دهنده فاصله ای است که نور برای سفر در یک سال طی می کنه (حدود 5.8 تریلیون مایل یا 9.3 تریلیون کیلومتر).

از نوری که در تلسکوپ های ما قابل رویت است، ما کهکشان هایی را که تا کنون از بیک بنگ رسیدن دسته بندی کردیم، که فکر می کنیم جهان ما 13.7 میلیارد سال پیش آغاز شده. این به این معنیه که ما می تونیم “فضایی” رو در فاصله ای نزدیک به 13.7 میلیارد سال نوری ببینیم. با این حال، اخترشناسان مطمئن نیستند که آیا جهان ما تنها جهان موجود است. این به این معنیه که فضا می تونه بسیار بزرگتر از اون باشد که به نظر ما می رسه.

قسمت دوم

فاطمه سادات امامیان

ثبت نام در سایت

ارسال جدیدترین مقالات به ایمیل شما

متشکریم از ثبت نام شما

متاسفانه ثبت نام انجام نشد

مطالب مرتبط

پاسخی بگذارید

ثبت نام در سایت

ارسال جدیدترین مقالات به ایمیل شما

متشکریم از ثبت نام شما

متاسفانه ثبت نام انجام نشد