فضا چیست؟ قسمت دوم

قسمت دوم

تابش نامرئی به چشم انسان

بیشتر فضا نسبتا خالیه، به این معنی که فقط ذرات سرگردان گرد وغبار و گاز درون  اون وجود داره.  یعنی وقتی که بشر یه ماهواره به سیاره دور میفرسته، ماهواره مثل زمانی که هواپیما در هوا سیر می کنه، با عمل “کشیدن” مواجه نمیشه.  برای مثال، محیط خلا در فضا و روی ماه، دلیلی هست که کاوشگر قمری برنامه آپولو که خیلی ساختار قدیمی داره شبیه بهیه عنکبوت هست (از زبان یکی از خدمه). در حالی که فضا ممکنه از چشم انسان خالی به نظر برسه، تحقیقات نشون داده که صورت هایی از پرتو تابشی در میان کیهان وجود داره. در منظومه شمسی خودمون، باد خورشیدی- که ساخته شده از پلاسما و دیگر ذرات خورشید هست- به سیارات قبل از زمین نفوذ میکنه و گهگاهی باعث پدیده شفق در نزدیکی قطب های زمین میشه که بهشون شفق قطبی می گیم. پرتوهای کیهانی همچنین توسط همسایه های منظومه شمسی که برای مثال ابرنو اخترها هستند به بیرون و در فضای کیهانی حرکت می کنن.

در حقیقت جهان با تابش پس زمینه کیهانی (میکروویو کیهانی) ترویده شده است که می تونه به عنوان پس مانده های انفجار بزرگ (بیگ بنگ) که کیهان ما رو تشکیل داده فهمیده بشه. CMB، که بیشتر در میکروویوها دیده می شه، اولین تابشی رو که دستگاه های ما می تونه نمایش بده رو نشون داد. یکی از بزرگترین ویژگی های فضا که به ندرت دیده یا فهمیده میشه، فرض وجود ماده تاریک یا انرژی تاریک هست که اساسا صورت هایی از ماده و انرژی هستن که فقط با اثراتی که روی دیگر اجرام و اشیا می ذارن قابل شناسایی هستن.

از اونجایی که جهان منبسط میشه و با این انبساط شتاب میگیره، میشه به عنوان یک کلید و نشانه از گواهی از وجود ماده تاریک باشه. یکی دیگه همگرایی  گرانشی هست که زمانی که نور اطراف یک ستاره از یک شی پس زمینه دور “خم می شود” اتفاق میافته.

ادامه دارد…

ثبت نام در سایت

ارسال جدیدترین مقالات به ایمیل شما

متشکریم از ثبت نام شما

متاسفانه ثبت نام انجام نشد

مطالب مرتبط

پاسخی بگذارید

ثبت نام در سایت

ارسال جدیدترین مقالات به ایمیل شما

متشکریم از ثبت نام شما

متاسفانه ثبت نام انجام نشد